The Artist
Elías Cochón Rei showed up into the world in September 1966 in Vilagarcía de Arousa, Pontevedra.
A happy childhood, but with the harshness of being the heir to an older brother’s pranks and the consequences of parents who had learned how to keep a very restless son in line, both physically and intellectually. Seas, winds, waves, and future.
A complicated adolescence, between ignorance of everything that entered a gray, empty world, and the incredible curiosity of a potential artist interested in everything, to whom everything calls, and for whom there is no «don’t do it» as an answer.
Youth perhaps lost, perhaps a source of inspiration… who dares to say that going with the times and letting yourself go isn’t enriching? Leaving the dark world and filling it with light, color, and shapes is magic, the MAGIC that this artist nurtures and little by little forges his path to success. Between forging, iron, fire, masters, and their mastery… the urge for art begins. Immersed in the cruelty of a hostile, hard-working environment like foundry, but with the passion of an enthralling craft that beautifies the blackness of iron.
He grows older, unites and separates, laughs and cries, walks, runs, and stops dead… in short, HE LIVES AND REVIVES. He recovers his personal life and is accompanied by someone who seems to inspire great works and great moments. He experiences FATHERHOOD and unfolds himself to make way for another great moment: his shadow, his son, his love.
He delves deeper into his world, his struggles, his embraces of mysticism, and his loneliness reflected in works tinged with pain. His loved ones die.
The dream life continues, and the frames and sand, silicon, graphite, zirconium, and iron… HARD WORK AND THE NEED TO EXPRESS FEELINGS take over his life and his spaces… a terrestrial life seems to crumble to build a three-dimensional expression of the most intimate, LIVING IRON AND PICTO-SCULPTURE THAT YOU TOUCH WITH YOUR SOUL.
The clearly differentiated stages can be seen in the LIFE AND WORK of this sculptor, painter, creator…
How from a very young age he was soaked in strength, passion, and steel…
An initial stage of creative sponge where knowledge and personal growth determine the path his mind and hands take, a stage that spans until 2003, his first window to the world, his first collective exhibition.
Lessons from the master and mastery of CAMILO OTERO, ashes of creativity that stain the soul of an artist, the heart of a friend, and a common destiny. Truncated and inherited experiences… he sprinkles his heroic art over a work that takes off. SPATIUM CREATIO begins…
In my opinion, from then on, another more visual and miscellaneous phase begins, where research into materials and fields also begins. Sculpture is no longer the only thing in his gallery collection… there are also picto-sculptures, jewelry… group and solo exhibitions that lay the foundation stones for professional and personal success… this period up to 2008 is a masterclass in motivation and creativity.
From 2009 to the present, one could say that our artist is REBORN, IN BODY, SOUL, LIFE, SPACE, DREAMS, BORDERS AND WALLS DISAPPEAR, AND HE EXPERIENCES FATHERHOOD (IN 2011-2012 his son, EKAITZ, is born, the small storm that torments his existence with new sensations and experiences, creating his own space to work and create, which opens in 2014). He institutionalizes his small, great LIDEIRA as his living space, dazzles beyond our borders, AWARDS, MENTIONS, AND DONATIONS, and RE-MAKES a promising talent for visualizing the invisible, three-dimensionalizing for eternity in masterful pieces bits of life and dreams). LIDEIRAS that only exist in his head and that SWEETEN OUR FEELINGS.
Gema Neira
EXHIBITIONS
2022.BI ITSASO- DOUS MARES. ZELAIETAKO ERAKUSKETA GELA. AMOREBIETA UDALAKO. (AMOREBIETA-ETXANO). BIZKAIA.
2021.LOS SUEÑOS DE EKAITZ. CASA DE GALICIA EN MADRID. XUNTA DE GALICIA. (MADRID).
2020. ESCULTURA PARA PREMIO DE FARMACOTÉCNIA Y ELABORACIÓN DE MEDICAMENTOS. “PREMIO FEM”. FUNDACIÓN BIOMÉDICA GALICIA – SUR. PONTEVEDRA.
2019. ESCULTURA REALIZADA PARA LOS PREMIOS DEL COLEGIO Y ASOCIACIÓN DE INGENIEROS INDUSTRIALES DE GALICIA, PARA “ A NOITE DA INDUSTRIA”. VIGO.
2017. REALIZACIÓN ESCULTURA “ A FOUTEZA” MEMORIAL FERNANDO VILLAVERDE. PARA LA MULTINACIONAL WÄRTSILA . PORRIÑO. PONTEVEDRA.
2015. BIENAL D´ART VEZ. CASA DAS ARTES. ARCOS DE VALDEVEZ. (PORTUGAL).
2014. ARTISTA INVITADO EN LA 37ª EDICIÓN DE MEDUSA AUREA, A.I.A.M. ROMA (ITALY).
VISIÔES IBERICAS. GALERÍA CARNEIRO RODRIGUES. EXPOSICIÓN DE ARTE CONTEMPORÁNEO. CHAVES. (PORTUGAL).
2013. EKAITZ Y SUS ESPACIOS. SALA DE EXPOSICIONES DE LA XUNTA DE GALICIA. (PONTEVEDRA).
UNHA DUCEA + 3. ESPAZO SUMAY. VILAGARCÍA DE AROUSA.
2012. DE LA FIGURA A LA ABSTRACCIÓN. AUTORIDAD PORTUARIA FERROL. FERROL . ( A CORUÑA).
GRANDI MAESTRE D´LA GRÁFICA. TORINO (ITALY).
INDEPENDENCE. ORIZURU GALLERY. PAMPLONA. (NAVARRA).
KARISMART. ARTISTI DELL´A ACCADEMIA INTERNAZIONALE D´ARTE MODERNA E CONTEMPORANEA. TORINO. ( ITALY).
JAPAN INDEPENDENCE. 65ª EXPOSICIÓN ITINERANTE.
THE NATIONAL ART CENTER OF TOKYO. ROPPONGI-TOKYO.
KYOTO MUNICIPAL MUSEUM OF ART. KYOTO.
HIROSHIMA PREFECTURAL ART MUSEUM. HIROSHIMA. (JAPAN).
XIII SALÓ INTERNACIONAL HIVERN 2012. ESART GALERÍA. (BARCELONA).
INTERNACIONAL MONOPRINT 1/1 CERTIFIED BY THE MUSEUM OF THE AMERICAS 2012, IN DORAL. FLORIDA (EE.UU.).
PERSEIDAS. CRISOLART GALLERIES. (BARCELONA).
BUILDING. CASA DE GALICIA EN MADRID. XUNTA DE GALICIA. ( MADRID).
BASEL ART FAIR. (SWITZERLAND).
DALLAS ART FAIR. DALLAS.(EE.UU.).
EXHIBITION. MUSEUM MODERN ART OF ABU DABÍ. (EMINATOS ARABES).
2010-2011PARTICIPACIÓN (ESCULTURA), EN LA V EDICIÓN PREMIO INTERNACIONAL ARTE – LAGUNA. (ITALY).
2010. COLOR Y CALOR MEDITERRANEO EN EL CÍRCULO POLAR ÁRTICO. MUSEO DE GÄLLIVARE – LAPONIA (SWEDEN).
2009. ARTE VS MUROS. EXPOSICIÓN CON MOTIVO DEL 20 ANIVERSARIO DE LA CAÍDA DEL MURO. BERLÍN . (GERMANY).
DAISY MARKET. EXPO CORUÑA. PRESENTACIÓN EXCLUSIVA DE LA LÍNEA DE JOYERÍA DEL AUTOR.( A CORUÑA) .
REFACHOS. ESCOLA TÉCNICA SUPERIOR DE ARQUITECTURA, CAMPUS DA ZAPATEIRA, UNIVERSIDADE DA CORUÑA. (A CORUÑA).
2008. EXPLOSIÓN DE LA MATERIA. SALA PÓRTICOS.( VILAGARCÍA DE AROUSA).
DISEÑO DE LA ESCULTURA. “FARO” PARA EL TROFEO DE LA REGATA DE LA CLASE CRUCERO DE VELA, FARO DE CORRUBEDO. (A CORUÑA).
MISTURAS. AULA DE LA NATURALEZA JUAN LEMBEYE. XARDÍN BOTÁNICO RÍA DO BURGO. CULLEREDO. ( A CORUÑA).
DISEÑO DE LA ESCULTURA. “ MAREXADA”, PARA TROFEO DE LA REGATA DE LA CLASE CRUCERO DE VELA. “ FRINSA”.
DEL AZUL A LA PLATA. EXPOSICIÓN ITINERANTE EN EXTREMADURA. PLASENCIA ( CACERES).
TERRAS – LURRAK. MUSEO DE ARTE E HISTORIA DE DURANGO. (BIZKAIA).
2006.DEL AZUL A LA PLATA. SALA DE EXPOSICIONES “ PROYECTO M”. ZARZA DE GRANADILLA. (CACERES).
DELIRIOS Y ESPAZOS. CASA DE LA CULTURA RAQUEL FERNÁNDEZ SOLER. CONCELLO DA POBRA DO CARAMIÑAL. ( A CORUÑA).
2005. ART MAR BIENAL DE LA MEDITERRANIA. MUSEO DEL MAR. (BARCELONA).
2004. XIII BIENAL INTERNACIONAL DE ARTE DE VILA NOVA DE CERVEIRA. VILA NOVA DE CERVEIRA. ( PORTUGAL).
LEMBRANDO A DALÍ. FUNDACIÓN ARAGUANEY. DEPUTACIÓN DA CORUÑA. ( SANTIAGO DE COMPOSTELA).
2003. CENTRO CULTURAL DE FONTIÑAS. CONCELLO DE SANTIAGO. ( SANTIAGO DE COMPOSTELA).
ARTE AXUDA GALICIA. FEXDEGA. (VILAGARCÍA DE AROUSA).
PROJECTS
INSTITUTIONAL PROJECT Ourense Museum, Ourense, Spain. Italian Academy of modern art, Rome. Italia. Various private collections in different countries
PUBLICATIONS
2004.“Remembering Dalí”. Provincial Council of A Coruña (Diputación de La Coruña) .
2005. 2006-2007. Articles in various newspapers and other media.
2006. 2007. Poetry of Miguel Anxo Fernán Vello. Sculptural field of the author.
2007. Criticism of the journalist Xerxio González, for the book “the arts route” ,City council de Vilagarcía de Arousa.
NEWSPAPER LIBRARY A Coruña. “Remembering Dalí”. Provincial Council of A Coruña (Diputación de La Coruña) ,
2004 The Catalan master serves as inspiration for a group of plastic Galician artists’
2004. Araguaney Foundation welcomes in Santiago, the exhibition homage to Salvador Dali in his centenary…
2006. A new sculpture exhibition for Elías Cochón show that the autumn arrives hot and loaded with projects in the region…
2006. “M Proyect” opens an exhibition of five Galician artists in the municipal hall
2007. The cultural group ‘Project M’, from Zarza de Granadilla (Plasencia), opened in the Exhibition Hall of the town…
2007. The art route is a cultural and tourist proposal of the Arousa City council …
2008. The best of constructivist abstraction art was born in Vilagarcía
REVIEWS
O renome acado pola escultura galega contemporánea, xa sobradamente recoñecido internacionalmente, vai dando lugar á aparición de novos artistas que experimentan coa materia mais primixenia para dar lugar a novos enfoques escultóricos como é o caso de Elías Cochón Rei.
Feito sin facer, perfección da imperfección, ou voluminoso no infinitamente pequeño, son algúns dos aforismos empregados polo artista para describir a sua arte e que ilustran á perfección a desazón que se produce no instante mesmo do acto creativo, cando todo está por facer, ainda que xa presente na mente criadora.
Tanto as texturas dos materiais, como a cor, ou o volumen de cada unha das pezas elaboradas por Elías non deixan de sorprendernos agradablemente pola sua sinceridade constructiva como pola eficacia dos procedimentos empregados para a consecución das formas resultantes.
Na exposición recóllese un conxunto de pezas seleccionadas para mostrar o percorrido artístico de Elías Cochón Rei e a sua versatilidade no emprego de diversos materiais e influencias, que él manexa con maestría e habilidade, da que algo terá que ver formar parte dunha saga familiar vencellada á producción industrial e, en particular, ó mundo da fundición de metais.
Xosé Manuel Casabella, Decano de Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña.
………………………………………………………………………………………………………………………
Nubes de vapor envolven o laboratorio onde Elías formula a súa alquímia de metal fundido. Ferro, bronce, aluminio, só en ocasións pedra e madeira. Materia rexa para informar a substancia caprichosa das ideas. A roda está inventada, pero non por iso deixa de xirar. A tallaxe a man, o moldeado en area, as fendas, as roturas polas que escorregan as obsesións, manando dende a fonte escura da creatividade, dan paso ao traballo incesante da máquina, ao pulido final e ao merecido descanso. Ata que a cadea bote a andar de novo.
Xersio González, Xornalista.
………………………………………………………………………………………………………………………
MATERIA ESCULTÓRICA DE ELÍAS COCHÓN REI
Existe un pensamento en cada forma e o tempo que golpea
o ángulo invisíbel do corazón ao vento, a fábrica da luz,
a vibración do espazo que se adentra conxelando a enerxía
do silencio, cerimonia de asombro, volume das ausencias
repetido no centro dunha pureza que cicatriza no baleiro,
o ferro azul que morde a sede, o inexorábel laio
das raíces que medran, flor de bronce no oco dos sentidos,
a instalación dun pálpito detrás do sangue
para que fira o gume ardente da beleza.
Hai un rumor de acenos mudos e un óxido que brilla
no fondo dos meses esquecidos, a delicada industria
das orixes, os perfís nacentes da desaparición,
o ciclo violáceo dos outonos,
as substancias petrificadas do abandono.
o enigma que se esculpe nos soños.
Tocar esta materia é tocar a densidade antiga do desexo,
a fibra oculta que ten a cor cegadora do espasmo
e a convulsión dun amencer escuro.
Instrumentos para vivir no oficio abisal dunha devoración.
Porque aquí se constrúe outra luz para invadir o mundo,
os lugares aínda non ocupados da liberdade.
Porque aquí nace o fulgor e a memoria,
o labirinto aberto do futuro.
Miguel Anxo Fernán Vello
………………………………………………………………………………………………………………………
En la mitología, Vulcano era dios de la fragua, el fuego, y la fundición. Forjador de armas y de arte, estaba unido con Afrodita, la diosa del amor.
El vínculo parecía una dualidad, en principio sorprendente ¿Como es que la más bella diosa del Olimpo estaba aliada con un dios aparentemente menos deslumbrante?.
Vulcano que vivía sumido en una ígnea cueva, al pie del volcán Etna, entre fuegos, llamas y sonidos de golpes metálicos, oficiaba de alquimista transmutando los metales en las más asombrosas armaduras, joyas y objetos de arte. Armaduras como la que fabricó para Eneas con un escudo todo de oro y que era refractario a las flechas y lanzas. Construyó un mítico carro que Apolo conducía orgulloso en las batallas. A Tetis la elaboró un colgante que provocó la envidia de la mismísima Hera.
Vulcano con ayuda de los Cíclopes, sus más fieles ayudantes, en su profunda cueva, en su particular infierno, bañado en polvo y sudor, convertía el magma fluido del hierro en objetos admirables, codiciados y solicitados por muchos.
Elías, al igual que Vulcano, usa la fundición y hace surgir de la colada del horno, múltiples esculturas, bellas e interesantes. Como oferente alquimista une en sus obras la casi desatada fuerza de la fundición con el conocimiento preciso de los procesos, de los que hace gala, destilando piezas que aúnan la pasión de lo dionisiaco con el cálculo de lo apolíneo.
En sus creaciones encontramos las huellas de los procesos a las que han sido sometidas y que no trata de esconderlas. Sus obras muestran con claridad que han sido fundidas, como queriendo afirmar su carácter alquímico y sugerente.
Con frecuencia opta por la tensión compositiva entre las formas y los materiales de que son conformadas. Unas veces hierro, otras bronce, otras aluminio. La dialéctica entre complementarios es rica en matices.
Sus esculturas, son compactas, densas y complejas en su significación.
En Elías encontramos un escultor que conoce lo que tiene entre manos, un escultor capaz de controlar la fuerza de la fundición con sus profundos conocimientos de los procesos. Pero no olvida que la escultura nos debe transmitir sentimiento y conocimiento y lo consigue con creces.
Jesús Pastor, Catedrático en Belas Artes pola Universidade de Vigo.
………………………………………………………………………………………………………………………
DEGENERACIÓN CONSTRUCTIVISTA.
Cierto constructivismo con resonancias paisajísticas se esconde en la filosofía creativa de Elías Cochón Rei, un escultor con trayectoria de indudable peso en el panorama contemporáneo gallego de las artes. La exposición de Casa de Galicia ofrece una amplia y detallada representación de recientes creaciones realizadas por un artista en la plenitud de su carrera. Piezas de diverso formato y material, todas ellas sobre peana y mesa, conforman una bella muestra donde Cochón deja constancia de que el lenguaje del arte deriva sin discusión en el lenguaje abstracto de la forma. Con ciertos ecos de los grandes maestros del informalismo escultórico, Chillida, Oteiza… asentado por tanto en cierta tradición española y unido en los elementos primordiales con los escultores del norte, Cochón trabaja magistralmente el hierro, el aluminio, la madera o el bronce, para crear formas geométricas simples dotadas sin embargo de una enorme carga expresiva. Son esculturas que rompen el punto de vista único, traspasadas por la luz y el aire que circula libremente entre sus volúmenes, ora rotos, ora reconstruidos. Una suerte de deconstrucción de la masa primigenia que logra hacer de la línea recta y el cubo como principal cuerpo geométrico (base de la perfección), un infinito repertorio de torsiones, tensiones y vacíos llenos de dinamismo. Paralelamente a su obra tridimensional, Cochón ha reunido para esta exposición algunos papeles en técnica mixta que no son sino prolongación o antesala de sus trabajos en tres dimensiones. El reduccionismo de los cuerpos simples junto con algunos componentes lírico-paisajísticos subyacen a estas creaciones, por lo demás, plenas de sabiduría y buen entendimiento.
Por Amalia García Rubí (periodista experta en arte contemporáneo).
………………………………………………………………………………………………………………………
Mi padre me habló de los colores. Con su vieja paleta en la mano, sin dejar de mirar al lienzo en que trazaba la forma y color de un hombre caracterizado de payaso, me ilustraba sobre la gama de luces y sombras con las que confeccionaba sus obras, y me hablaba sin dramatismos sobre el valor del arte. Le veía emocionado cuando el color y la forma creaban en la tela una figura que parecía cobrar vida. Y pronto entendí que la obra creada se desprendía, se emancipaba del artista, dejaba de pertenecerle en exclusiva al nacer a la vida. Entendí que la obra artística tiene la calidad de la emoción.
En la creación artística se produce, a mi modo de ver, un doble diálogo. Primero, el del autor con su obra. Es un dialogo interior, emocional, complejo, que vive y se genera antes de que se comience la primera modulación de la materia, sea esta destinada a obra pictórica o escultórica. El artista crea en su interior. Alguien me contó que en escultura, la obra ya existe en la piedra, madera o hierro. El artista únicamente quita los trozos sobrantes de materia para que nazca completa la figura buscada. Concluido el trabajo, la obra cobra vida independiente y pasa a dialogar con cada persona que la contemple. Y de nuevo la sustancia de ese intercambio es emocional. Por ello en ocasiones la contemplación de lo creado genera algo que buscamos con ansia en determinados momentos de nuestras vidas: el escapismo de lo real.
Ese sentimiento de cierto escapismo de lo real, y la consiguiente emoción gozosa, se genera en mi interior cuando he contemplado la obra escultórica y pictórica de Elías Cochón. En la pictórica abunda el color, con tendencia serena hacia el negro y rojo. Y conviven en ella una rebelión frente a la rigidez clásica de la forma, con un respeto a la linealidad que se manifiesta en el empleo de rectas y algún círculo de riguroso trazo. Es curioso pero esa combinación del rojo y negro, que algunos consideran excesivamente agresiva, a mí me genera sensación de serenidad. Por ello esos colores adornan mis habitaciones exteriores y por ello mismo siento especial emoción al contemplarlos en la obra de Elías.
Y ese respeto por lo lineal, ajustado con una rebelión frente a la excesiva rigidez de la forma, se aprecia en la obra escultórica. Supongo, imagino que al concluir la obra combinará alegría por lo creado y cierta tristeza melancólica por el desprendimiento de lo nacido de sus manos. El artista y su obra, el proceso eterno de la creación.
Esa es la esencia del arte, insisto, la capacidad de emocionarnos en el dialogo con la obra. Y esa emoción la consigo al contemplar la obra de Elías. En particular la que tengo, por suerte, en mi poder.
Mario Conde.
………………………………………………………………………………………………………………………
LA OBRA DE ELÍAS COCHÓN REI
La vida, sin ese halo poético y ese calor afectivo, que se expresa artísticamente a través de la escritura, el dibujo, la pintura, la talla o el modelado de una escultura, es decir: sin la presencia del Arte, no sería una vida, sería algo mucho, muchísimo peor: una vida más pobre, menos espiritual y mucho menos rica.
Los que son capaces de aportar eso que se llama Arte, los artistas, ya sean escritores, pintores, escultores,…. son seres generosos capaces de expresar sus anhelos, sus vivencias, sus sueños, materializándolos a través de sus obras para disfrute nuestro, de todos nosotros.
Elías Cochón Rei es un artista y como excelente artista que es, es un ser de una gran riqueza espiritual y una enorme generosidad, que se expresa y nos muestra y nos ofrece lo que lleva dentro, a través de su obra: su sensibilidad, su ansia de belleza, su capacidad de enriquecer nuestros sentidos y nuestra vida contemplando y disfrutando sus expresiones artísticas.
En las obras de Elías está presente el agua y el viento de la Ría de Arousa, donde vivió, y el fuego de la Fundición familiar, en la que se formó y funde sus creaciones escultóricas y la textura y el color de sus lienzos pictóricos.
Elías es un artista incuestionable, capaz de aunar en su obra el color Mediterráneo y el fresco del Círculo Polar Ártico y la ligereza formal y la potencia del material fundido.
Sus obras son muy particulares, de una rica y entrañable personalidad, pero, a la vez, sus piezas escultóricas, por su calidad y belleza recuerdan la obra escultórica de Chillida, de Oteiza y de Silverio Rivas, y la pictórica a los excelentes cuadros de Agustín Ibarrola. Unas y otras podrían situarse entre la Pintura y la Escultura, pero también, entre la Arquitectura y la Poesía, entre la Realidad y la Ensoñación.
CÉSAR PORTELA FERNÁNDEZ-JARDÓN
Arquitecto ( Premio Nacional de Arquitectura).
Febrero 2025
